Empresyonizm (İzlenimcilik) Nedir, Ne Demektir?

İzlenimcilik akımı, 1860-1900 yılları arasında Fransa’da ortaya çıkmış, daha sonra tüm Avrupa’yı ve dünyayı etkilemiştir. Birçok sanat akımında olduğu gibi izlenimcilik akımının da adı bir rastlantı sonucu ortaya çıkmıştır. 1874’te Claude Monet (Kulod Mone, 1840-1926), bir grup ressamla birlikte fotoğraf sanatçısı Nadar’ın galerisinde bir sergi açmıştır. Claude Monet, bu sergiye “güneşin doğuşundan alınan izlenim” anlamına gelen “İmpression-Soleil Levant (İmpıresyon-Soleyl Levon)” adını taşıyan eseriyle katılmıştır. Sergiyi izleyen sanat eleştirmenleri, bu eserin ilk kez karşılaştıkları adlandırılış biçimine takılıp, diğer ressamların eserleriyle de bu adı kullanarak alay etmiştir. Sonraları “impresyon” sözcüğü, sergideki ressamların ortaya koyduğu yeni sanat görüşünü ifade eden ve dönemin kültürünü belirleyen genel bir kavram olmuştur.

“Bir olayın başlangıcından bitimine kadar geçen süredeki her somut veya soyut kavramdan edinilen izlenimleri anlatma biçimi.” anlamına gelen “impression” (ing.) sözcüğü Türkçede “etki, izlenim” anlamındadır. Ressamlar için izlenim, biçimin gözde bıraktığı etkidir. İzlenimciler, yeni estetik ve obje anlayışlarını ifade etmek için ışık ve hareketi; dağınık, seyrek fırça darbeleriyle açık tonda ve parlak renklerle uygulamış, çizgiyi devre dışı bırakmışlardır. İzlenimci sanatçılar, yeni estetik kaygılarına bağlı olarak çizgi perspektifi ve klasik desen kurallarından uzaklaşmışlardır. Rönesans’tan beri kullanılan çizgisel perspektifin yerini; renkle elde edilen hava perspektifi almıştır. İzlenimcilik akımı sanatçıları, güneşin yedi rengini esas almış, güneşte bulunmadığı için siyah ve beyazı yardımcı unsur olarak kullanmışlardır. Resimlerde nesnelerin gölgesini ise zıt renklerle ifade etmişlerdir. Anlık görüntüyü tuvale aktarmada gereken çabukluk için ressamlar, klasik anlayıştaki ayrıntılardan uzaklaşarak resmin bütününe odaklanmış, doğayla doğrudan bağ kurmak için açık havada çalışmışlardır.

Modern resim sanatında ilk büyük devrimci hareketi gerçekleştirmiş sayılan izlenimci sanatçılar, başta Paris ve çevresi olmak üzere, Manş Denizi, Kuzey Denizi kıyıları, Seine (Sen) Nehri ve onun iki yakasındaki küçük köylerin resimlerini yapmışlardır.

İzlenimciler, 1874’teki ilk serginin ardından 1876, 1877, 1879, 1880, 1881, 1882 ve 1886 yıllarında yedi sergi daha düzenlemişlerdir. 1886’da düzenlenen son sergiye on yedi sanatçı katılmıştır. Fransız ressam Claude Monet (Kulod Mone, 1840-1926), izlenimciliğin öncüsü kabul edilir ve izlenimci grubun lideridir.

İzlenimcilik akımını benimseyen başlıca sanatçılar; Edgar-Hilaire Germain Degas (Edgarİlea Jerman Döga, 1834-1917), Pierre Auguste Renoir (Piyer Ogüst Rönea, 1841-1919), Camille Pissarro (Kamil Pisaro, 1830-1903), Gustave Caillebotte (Gustav Kalibo, 1848-1894), Alfred Sisley (1839-1899), Mary Cassatt (1844-1926), Auguste Rodin (Ogüst Roden, 1840-1917)’dir. Claude Monet, ustası Eugene Boudin (Öjen Buden)’den doğayı gözlemleme ve açık havada resim yapmayı öğrenmiş, 1862’de, Pierre Auguste Renoir (Piyer Ogüst Renoa), Frederic Bazille (Firederik Bezil) ve Alfred Sisley ile doğa ressamlarının mekânı olan Barbizon’da resimler yapmıştır.

Kaynak: Çağdaş Dünya Sanatı, MEB, 2012.

İlginizi Çekebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir